Pseudo-eindheffing 2027: wat verandert er voor de auto van de zaak?
Overweeg je een nieuwe auto van de zaak voor jezelf of een medewerker? Vanaf 2027 kan die keuze extra kosten met zich meebrengen. Werkgevers gaan dan een pseudo-eindheffing betalen voor personenauto’s met CO2-uitstoot die zij ook voor privégebruik beschikbaar stellen. Dat raakt niet iedere ondernemer op dezelfde manier: voor je eigen auto als zelfstandig ondernemer gelden andere regels dan voor een auto die je bv aan jou als directeur beschikbaar stelt.
De extra heffing bedraagt jaarlijks 12% van de waarde van de auto en komt voor rekening van de werkgever. Ook woon-werkverkeer telt voor deze regeling als privégebruik. Hieronder lees je wanneer de heffing geldt, wat deze kan kosten en hoe het overgangsrecht werkt. De uitleg is gecontroleerd op 26 oktober 2026: de invoering per 2027 staat vast, terwijl de voorgestelde versoepelingen nog door het parlement moeten worden goedgekeurd.
Voor welke ondernemers geldt de pseudo-eindheffing?
Of je met de pseudo-eindheffing te maken krijgt, hangt vooral af van je rol als werkgever. Stel je een personenauto met CO2-uitstoot beschikbaar aan een werknemer die deze ook privé of voor woon-werkverkeer mag gebruiken, dan valt die auto in beginsel onder de regeling. Daarbij maakt het niet uit of je onderneming de auto koopt of least.
Voor je eigen auto ligt dat anders wanneer je een eenmanszaak hebt of als vennoot in een vof of maatschap werkt. Je bent dan voor die werkzaamheden geen werknemer van je eigen onderneming, waardoor deze werkgeversheffing niet op jouw eigen auto van toepassing is. Heb je personeel met een auto van de zaak, dan kun je voor die auto’s wel met de heffing te maken krijgen.
Een directeur-grootaandeelhouder is doorgaans wel werknemer van de eigen bv. Als de bv jou een auto beschikbaar stelt die aan de voorwaarden voldoet, betaalt de bv daarom de heffing. Ook een bv waarin alleen de directeur werkt, kan dus onder de regeling vallen.
Welke auto’s en welk gebruik tellen mee?
De heffing geldt voor personenauto’s die niet volledig emissievrij zijn, zoals benzine-, diesel-, lpg- en hybrideauto’s. Een plug-inhybride valt er ook onder wanneer je daarmee veel elektrisch rijdt. Een volledig emissievrije personenauto valt buiten de regeling, net als een voertuig dat fiscaal als bestelauto is ingedeeld. Bij twijfel over de indeling is de voertuigcategorie bepalend.
Vooral de behandeling van woon-werkverkeer verdient aandacht. Bij de gewone bijtelling gelden ritten tussen woning en werk als zakelijk, maar voor deze werkgeversheffing worden ze juist als privégebruik behandeld. Daardoor kun je ook moeten betalen voor een auto waarmee een medewerker alleen naar kantoor en naar klanten rijdt.
De grens van 500 privékilometers die je van de bijtelling kent, biedt hier geen vrijstelling. Een werknemer kan dus zonder bijtelling rijden, terwijl jij als werkgever toch pseudo-eindheffing verschuldigd bent. Alleen wanneer de auto uitsluitend voor zakelijke ritten beschikbaar is en ook niet voor woon-werkverkeer, blijft deze heffing buiten beeld. Zorg daarom dat de afspraken over het gebruik aansluiten bij de werkelijke situatie.
Wat kost de extra heffing van 12%?
Je berekent de heffing over de cataloguswaarde van de auto, inclusief btw en bpm. De hoogte van de leasefactuur of de aanschafprijs van een gebruikte auto verandert daar niets aan. Voor een personenauto die meer dan 25 jaar geleden voor het eerst in gebruik is genomen, geldt een uitzondering: daarvoor gebruik je de waarde in het economische verkeer, oftewel de actuele marktwaarde.
Neem een auto met een cataloguswaarde van EUR 40.000,00. Als de heffing het hele jaar van toepassing is, kost dat je onderneming EUR 4.800,00 extra, omgerekend EUR 400,00 per maand. Bij drie van zulke auto’s loopt het bedrag op tot EUR 14.400,00 per jaar, boven op de overige autokosten. Zo kan een aantrekkelijk leaseaanbod uiteindelijk een stuk duurder uitpakken dan je op het eerste gezicht verwacht.
De berekening gebeurt per kalendermaand. Is de auto maar een deel van de maand ook voor privégebruik beschikbaar, dan telt in beginsel toch de hele maand mee. Bij tijdelijke inzet kun je de heffing dus niet zonder meer naar het aantal gebruiksdagen berekenen.
De bijtelling blijft daarnaast bestaan
De pseudo-eindheffing vervangt de gewone bijtelling niet. De bijtelling gaat over het privévoordeel van de werknemer, terwijl de nieuwe heffing een extra belasting voor de werkgever is. Beide kunnen daarom naast elkaar van toepassing zijn, ieder met eigen regels voor het gebruik van de auto.
Als werkgever draag je deze extra belasting zelf; je mag de heffing niet op de werknemer verhalen. Ook een eigen bijdrage van de werknemer verlaagt de waarde waarover je de 12% berekent. Houd de werkgeverslast daarom apart van de afspraken die je met een medewerker maakt over de bijtelling en een eventuele bijdrage voor privégebruik.
De afhandeling loopt via je loonadministratie. Je mag de heffing gedurende het jaar aangeven en betalen, maar moet dit uiterlijk doen tegelijk met de aangifte en afdracht over het tweede loonaangiftetijdvak van het volgende kalenderjaar. Voor 2027 is dat uiterlijk het tweede tijdvak van 2028. Eindigt je inhoudingsplicht eerder, dan geldt een eerdere afrekening. Door de kosten tijdens het jaar te reserveren, voorkom je dat de latere betaling je verrast.
Overgangsrecht: wat staat vast en wat is voorgesteld?
Niet iedere bestaande auto wordt vanaf januari 2027 meteen duurder. Voor een auto die dezelfde werkgever al vóór 1 januari 2027 aan een werknemer beschikbaar heeft gesteld, geldt volgens de aangenomen wet overgangsrecht tot en met 16 september 2030. Het kabinet wil die termijn verlengen tot en met 31 december 2030. Als dat voorstel wordt aangenomen, begint de heffing voor deze bestaande gevallen pas op 1 januari 2031.
Die verlenging is onderdeel van het wetsvoorstel Overige fiscale maatregelen 2027, dat op 26 oktober 2026 nog in behandeling is. Voor een meerjarige kostenvergelijking is het daarom verstandig om rekening te houden met zowel de geldende einddatum als de voorgestelde verlenging.
Voor het overgangsrecht telt wanneer jouw onderneming de auto daadwerkelijk beschikbaar heeft gesteld. Alleen vóór 2027 bestellen of een leasecontract ondertekenen is onvoldoende. Ook een gebruikte auto die je pas in 2027 voor het eerst aan een werknemer beschikbaar stelt, valt niet automatisch onder de overgangsregeling. Geef je een bestaande auto aan een andere medewerker binnen dezelfde onderneming, dan blijft het overgangsrecht voor die auto wel gelden zolang de werkgever dezelfde blijft.
Het kabinet stelt daarnaast uitzonderingen voor bij tijdelijk vervangend vervoer, handgeschakelde lesauto’s en bepaalde korte gebruiksperiodes. Ook deze versoepelingen zijn nog niet definitief. Werk je met huurauto’s, vervangende auto’s of lesauto’s, laat dan beoordelen welke voorwaarden in jouw situatie gaan gelden.
Neem de totale autokosten mee in je besluit
Een goede voorbereiding begint bij de auto’s die je al hebt en de contracten die binnenkort aflopen. Als je per auto weet wanneer deze beschikbaar is gesteld, wie ermee rijdt en waarvoor de auto wordt gebruikt, wordt duidelijk waar de heffing kan gaan spelen. Dat geeft je tijd om een vervanging te plannen en de gevolgen met je medewerkers te bespreken.
Vergelijk bij een nieuwe keuze de totale kosten over de looptijd. Naast aanschaf of lease spelen ook energie, onderhoud, verzekering en laadmogelijkheden een rol. Een volledig elektrische auto voorkomt deze specifieke werkgeversheffing, maar moet natuurlijk ook passen bij de ritten die je maakt en de mogelijkheden om te laden.
Door die afweging in je begroting mee te nemen, zie je wat een autokeuze voor je onderneming betekent. Numbr helpt je met financiële ondersteuning om de kosten en het overgangsrecht naast elkaar te zetten, zodat je met een helder beeld een nieuw contract afsluit.